ردپای ایرانی‌ها در زبان، مذهب و فرهنگ چین

به گزارش شناخت کشور چین به نقل از خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، مرتضی رضوانفر، عضو هیات علمی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری در توضیح دستاوردهای سفر ماه گذشته اش به کشور چین برای انجام پروژه پژوهشی،  بررسی کتیبه های فارسی در ایران فرهنگی، به ارایه یک مقاله درباره تاریخ روابط فرهنگی ایران و چین در نمایشگاه بین المللی کتاب پکن، انتشار کتابی به سه زبان چینی، انگلیسی و فارسی در زمینه معرفی میراث فرهنگی ایران  و همچنین بررسی بخشی از کتیبه های فارسی چین به عنوان برنامه های این سفر اشاره کرد.

او در ادامه افزود: در نمایشگاه بین المللی کتاب پکن که به همت موسسه نمایشگاه های فرهنگی  صورت گرفته بود ایران به عنوان مهمان ویژه حضور داشت و ۵۰۰ متر فضا به ایران اختصاص داده شده بود.

به گفته وی، دیوارهای فضای اختصاص داده شده به ایران با آثار ایرانی ثبت شده در یونسکو تزیین و همه آثار با شناسنامه انگلیسی و چینی معرفی شده بودند که بسیار مورد استقبال چینی ها قرار گرفت.

او در ادامه به بخش قبلی پروژه خود در منطقه قفقاز و آفریقا اشاره کرد و از بررسی کتیبه های فارسی در منطقه قفقاز شمالی(داغستان، چچن، اوستیا)، قفقاز جنوبی (ارمنستان، اذربایجان، گرجستان و تاحدودی ترکیه) خبر داد و گفت: همچنین در سفری به آفریقا در کشورهای تاتزانیا و کنیا که دولت شهرهای شیرازی در آنها قرار داشتند؛ کتیبه های فارسی بررسی، شناسایی و مستند شدند.

به گفته رضوانفر، در شرق آفریقا نزدیک به ۱۵۰ بنای متعلق به دولتشهرهای شیرازی شناسایی و مستند شد.

این عضو هیات علمی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری با اشاره به ارتباط چند هزارساله ایران و چین گفت: این دو کشور هزار سال بلافصل همسایه یکدیگر بوده اند و لذا عناصر مشترک بسیار زیادی در فرهنگ هر دو کشور وجود

تاثیر ادیان ایرانی در چین

رضوانفر با ابراز تاسف از این که ایرانی ها کمتر از چینی ها و اروپایی ها درباره تاثیر فرهنگ ایران در چین کار کرده اند، در توضیح یکی از دلایل علاقه چینی ها به مطالعه فرهنگ ایران و تاثیرش بر کشورشان گفت: ادیان بزرگ چین اغلب از ایران به انجا رفته است، به عنوان مثال در عهد ساسانی که مانی و بسیاری از پیروان او اعدام شدند بسیاری از مانویان ایران به مناطق شرقی به ویژه چین و تعدادی هم اروپا عزیمت کردند و در حدود ۸۰ سال حکومت اویغور ها در چین، دین رسمی مانویت بوده است.

او در ادامه به مهاجرت مسیحیان نستوری در دوران حکومت ساسانیان به هند و چین اشاره کرد و گفت: کتیبه های پهلوی که امروز در هند وجود دارند، در واقع آثار به جا مانده از مسیحیان نستوری است که از ایران مهاجرت کرده اند همچنین کتیبه ها و آثاری از آنان در چین باقی مانده است.

این عضو هیات علمی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری با اشاره به مهاجرت زرتشتی ها بعد از ورود اسلام از ایران به چین و برجای گذاشتن آثاری در این کشور گفت: بودیسم نیز از طریق بلخ که بخشی از ایران آن زمان بود از این مسیر به چین رفته و آنجا مستقر شده است.

او افزود: حدود ۳۰۰هزار ایرانی در عهد مغول برای اداره امور درباری و دیوانی و تجاری چین که افرادی باسواد و مطلع بودند توسط حکومت مغول کوچ داده شدند.
به گفته رضوانفر، نامه ای به زبان فارسی از گیوک خان امپراتور چین و مغول به پاپ، در موزه واتیکان نگهداری می شود که نشان دهنده جایگاه زبان فارسی به عنوان زبان رسمی بخش بزرگی از جهان در قرن هفتم بوده است

وی در ادامه افزود: ایرانی ها در دوران مختلف حضور زیادی در چین داشته و در دین، هنر، فرهنگ و تجارت این کشور تاثیرگذار بوده اند.
او با اشاره به روابط متقابل این دو کشور، تاثیر ایرانی ها بر چین را در عهد باستان و دوره تاریخی بیشتر دانست و گفت: این در حالی است که هم اکنون چینی ها بیشتر موثر بوده و در جهان تاثیرمی گذارند.

انتقال زبان و فرهنگ از طریق روابط تجاری

رضوانفر در ادامه به روابط تجاری  ایران و چین اشاره کرد و گفت: بسیاری از آیین ها، آداب و رسوم و عناصر فرهنگی و اجتماعی ایران از طریق مسیر تجاری به چین سرایت کرده است.

او با اشاره به این که مسیر تجاری از دو طریق تجارت زمینی و مسیر دریایی بوده است، گفت: تجارت زمینی بیشتر از مسیر غرب چین انجام می شد.

این پژوهشگر اظهار داشت: مسیر دریایی راه ابریشم بین ایران و چین، دو مسیر جنوب خلیج فارس(بندر سیراف و بندر بوشهر و چند بندر محلی) و  زنگبار بوده است.

او با اشاره به حضور دولت شهرهای شیرازی از بیش از هزار سال پیش و آغاز تجارت توسط علی ابن حسن شیرازی و فرزندانش در سواحل شرق آفریقا که به نام زنگبار شناخته می شد، گفت: امروزه در موزه های بسیاری در حاشیه شرقی آفریقا آثاری از تمدن چینی وجود دارد که  طبق گفته راهنمای موزه ها و افراد مطلع محلی، اشیایی هستند که زمانی تجار ایرانی از چین آورده بودند.

مسجد ققنوس در بندر خانجو،  محل نگهداری ۲۱ کتیبه فارسی       

این عضو هیات علمی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری  افزود: بسیاری از مساجد و قبور باستانی و تاریخی زنگبار در کشورهای حاشیه ای مانند کنیا، تانزانیا و موزامبیک با اشیا چینی تزیین شده اند که روزگاری توسط ایرانی ها به این منطقه آورده شده اند.

وی وجود کلمات فارسی بسیاری در زبان چینی به ویژه در مباحث تجاری و اداری در هند، چین، ژاپن و اندونزی را ناشی از روابط تجاری دریایی ایران در این مسیر دانست و گفت: کشتیرانی بیشتر از دولت در دست تجار بوده و آنها ادبیات و فرهنگ و دین را منتقل می کردند و به همین دلایل در جای جای چین آثار فرهنگ و تمدن ایرانی قابل مشاهده است.

به گفته وی، ایران به ویژه در عهد ساسانی به تمدن صادر کننده مد تبدیل شده بود و اشعاری در قرن ۷ و ۸ میلادی در چین وجود دارد که شاهزاده خانم های چین را با لباس ها و آرایش ساسانی توصیف می کند.

او در ادامه از وجود آثاری از کتیبه هایی به زبان های پارتی(اشکانی)، فارسی میانه، سغدی، فارسی دری در چین خبر داد و گفت: در کتیبه ای به نام ” قرابلقاسون” درباره پذیرش دین مانی از سوی ترکان اویغور چنین آمده است که “کشوری که با عادات وحشیانه که بوی خون از آن برمی خاست، به سرزمینی مبدل شد که مردمان آن به طبخ با سبزیجات روی آوردند. کشوری که کشت و کشتار در آن امری عادی بود، مردمانش به نیکوکاری برانگیخته می شدند.

از چینی ها عقب مانده ایم!

این عضو هیات علمی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری با تاکید بر ضرورت بررسی و اقدامات بیشتر در زمینه روابط ایران و چین گفت: اگرچه در ایران پژوهش ها و اقدامات در این زمینه انجام شده است اما این فعالیت ها در برابر کارهایی که چینی ها و حتی اروپایی ها انجام داده اند بسیار اندک است.

رضوانفر همچنین از نگهداری ده ها هزار نسخه کتاب و اسناد خطی فارسی در مراکز دولتی و خانه های مردم خبر داد که به دلیل نداشتن کارشناس، امکانات یا ناآشنایی نسل های کنونی یا متن آنها بدون استفاده مانده و یا در حال نابودی است

رضوانفر از گروه های مختلف از جمله فرهنگستان زبان و ادب فارسی، سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و بنیادهایی که در حوزه فرهنگ، تاریخ و تمدن ایران فعالیت می کنند، خواستار مطالعات بیشتر روی آثار ایرانی در چین شد.

به گفته این پژوهشگر، چینی ها واقعا تشنه دانستن درباره فرهنگ ایران هستند اما آثار ایرانی در نمایشگاه کتاب پکن اغلب به زبان فارسی و بخش اندکی به زبان انگلیسی بود که نمی توانست تشنگی آنها را پاسخ دهد.
این عضو هیات علمی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری تاکید کرد: هر چقدر ما در حوزه چین در زمینه مطالعات و پژوهش سرمایه گذاری کنیم در نهایت به نفع خودمان خواهد بود و بهره های جانبی و مضاعفی خواهد داشت.

او از اقدامات انجام شده در ایران به برگزاری چندین همایش و جلسه هم اندیشی درباره میراث مشترک ایران و چین در گروه پژوهشی راه ابریشم پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری اشاره کرد.

وی در ادامه به انتشار کتاب های بسیاری درباره چین در ایران اشاره کرد و کتاب “میراث دریانوردان ایرانی در بنادر چین” را که به تازگی توسط پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری به قلم دکتر محمد باقر وثوقی، استاد تاریخ دانشگاه بعد از سالها کار میدانی منتشر شده است را حاوی اسناد ذیقیمتی دانست.

 تلاش عربستان برای تاثیر بر میراث ایران

رضوانفر با اشاره به جریان ایران ستیزی توسط پان ترک ها، پان عرب ها و حتی پان ایرانی ها گفت: این جریان به آثار و میراث ایرانی آسیب می زد اما هم اکنون جریانی قوی تر و آسیب رسان تر با حمایت عربستان شکل گرفته است.

او با بیان این که عربستان در حال ترغیب جهان اسلام علیه ایران است، گفت: بیشتر آثار میراثی ایران در جهان مربوط به مساجد و مقابر است و متولیان این آثار در جهان، روحانیونی هستند که تحت سیطره عربستان قرار دارند و یا در عربستان یا مدارسی تحت حمایت این کشور تحصیل کرده اند.

وی افزود: در کشور چین در ابتدا به عنوان یک گردشگر و پژوهشگر از من استقبال خوبی می شد اما وقتی متوجه می شدند ایرانی هستم رفتارها بسیار سوگیرانه بود و همکاری نمی کردند در حالی که در سفرهای قبلی من کمتر با این مشکل برخورد می کردم.

این عضو هیات علمی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری با تاکید بر این که با توجه به موج جدید ایجاد شده توسط عربستان، میراث ایران و تشیع ایرانی به شدت آسیب پذیر شده است، هشدار داد: ترغیب جهان اسلام علیه ایران تنها به مسایل سیاسی و اقتصادی مربوط نمی شود بلکه در میراث، تاریخ، زبان و ادبیات هم تاثیر گذار است.

او حداقل کار در مواجه با این مشکل را مستندسازی آثار ایرانی در جهان اعلام کرد و گفت: این در حالی است که متاسفانه ما فهرستی از آثار میراثی خود در جهان نداریم!

رضوانفر با مطرح کردن این پرسش که وقتی فهرستی از آثارمان نداشته باشیم چگونه می توانیم ازاین آثار حفاظت کرده و آنها را مستند کنیم؟، گفت: یکی از وظایف اصلی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، شناسایی، احیا و محافظت آثار میراثی ایران در خارج از مرزهای سیاسی است.

راه اندازی نخستین رنگرزی گیاهی در استان زنجان/ کشورهای افغانستان، پاکستان و چین رقبای جدی ایران در حوزه فرش هستند

به گزارش شناخت کشور چین به نقل از شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ فیروزه حاج‌علی‌اکبری در گفت‌وگو با خبرنگار موج رسا; اظهار کرد: اگر این تسهیلات ارائه شود برای نخستین بار رنگرزی گیاهی در زنجان راه اندازی می‌شود.

وی هند افغانستان، پاکستان و چین را از رقبای حوزه فرش استان عنوان کرد و گفت: این کشور‌های بازار فرش ایران را در بازار‌های بین‌المللی محدود کرده است.

عامل توسعه خوشه فرش استان زنجان با بیان اینکه ما برای اینکه بتوانیم بازار فرش را در دست خودمان نگه داریم باید سلیقه یابی کنیم بیان کرد: باید در این راستا در طرح فرش کاری کنیم تا در فروش فرش با مشکل مواجه نشویم.

وی با اشاره به فعالیت شرکتی به نام آریو برزن ایرانیان در حوزه رنگرزی در استان زنجان افزود: این مجموعه بحث رنگرزی را به صورت صنعتی انجام می‌دهد.

حاج‌علی‌اکبری با اشاره به اینکه در استان زنجان علاوه بر توسعه رنگرزی‌های صنعتی و افزایش کیفیت رنگرزی‌ها در سطح استان توسعه رنگرزی‌های سنتی نیز در دستور کار قرار دارد افزود: اقدامات لازم برای ارائه وام به واحد‌های رزنگرزی سنتی نیز انجام شده است.

وی با اشاره به راه اندازی رنگرزی گیاهی برای نخستین بار در استان زنجان بیان کرد: راه اندازی این واحد می‌تواند در توسعه حوزه فرش موثر باشد.

عامل توسعه خوشه فرش استان زنجان به تشکیل کنسرسیوم صادراتی فرش در استان زنجان اشاره کرد و گفت: تشکیل کنسرسیوم در توسعه صادرات و گسترش بازار‌های بین‌المللی فرش بسیار موثر است.

وی ضمن اشاره به مراحل و دشواری‌های ثبت کنسرسیوم صادراتی خوشه فرش دستبافت تصریح کرد: این اتفاق مثبت  بی‌شک با حضور و عضویت فعالان حوزه فرش انتفاع بیشتری را حاصل خواهد آورد.

حاج‌علی‌اکبری بیان کرد: از دیگر مزایای تشکیل این کنسرسیوم معرفی هر چه بهتر و گسترش بازارهای اقتصادی در این حوزه است.

اعتراض خریداران چینی به آسیب پذیری شدید آیفون ایکس

به گزارش شناخت کشور چین به نقل از خبرنگار فناوری اطلاعات خبرگزاری فارس به نقل از مووی وب، یک خریدار چینی که به تازگی گوشی آیفون ایکس را خریداری کرده می گوید، گوشی یادشده از دستش افتاده و قاب شیشه ای پشت آن به طور کامل شکسته است. این مساله ابهاماتی را در مورداستحکام این گوشی در ذهن کاربران ایجاد کرده است.

گوشی های آیفون معمولا در برابر ضربه و سقوط از ارتفاع کم آسیب ناپذیر بوده اند. اما آیفون ایکس که با نمایشگر فراگیر عرضه شده ظاهرا از مدل های قبلی ضعیف تر است و بدنه آن به راحتی می شکند.

به دنبال انتشار خبر این رویداد بسیاری از کاربران با حضور در شبکه های اجتماعی از اپل به علت اغراق در تبلیغاتش انتقاد کرده اند. آنها از اینکه آیفون ایکس 999 دلار قیمت دارد، اما با یک بار سقوط شکسته به شدت ناراضی هستند.

کارشناسان معتقدند در صورت تکرار رویدادهایی از این دست، ممکن است از میزان استقبال از آیفون ایکس و خرید این نوع گوشی کاسته شود.

۱۵ میلیارد یورو پروژه معدنی روی میز داریم

به گزارش شناخت کشور چین به نقل از پارسینه، مهدی کرباسیان با یادآوری سفر رئیس جمهور چین به ایران و افزایش همکاری های اقتصادی دو کشور در ابتدای دولت یازدهم افزود: توقع داشتیم بعد از آغاز به کار دولت یازدهم روابط اقتصادی ایران به ویژه در بخش معدن و صنایع معدنی افزایش قابل ملاحظه ای داشته باشد.

کرباسیان یادآور شد: در ابتدای دولت یازدهم قراردادهایی به ارزش ۲۰ میلیارد یورو برای پروژه های ایران گشایش اعتبار شد و آمادگی داریم روابط اقتصادی به ویژه در حوزه معدن و صنایع معدنی افزایش یابد.

رئیس هیئت عامل ایمیدرو افزود: در دولت یازدهم گشایش اعتبار حدود یک میلیارد و ۸۰۰ میلیون یورو پروژه شامل هفت طرح فولادی با ۸۰۰ هزار تن ظرفیت تولید نهایی شد.

وی با اعلام اینکه ۲طرح از هفت طرح فولادی افتتاح شده است و پنج طرح دیگر در آستانه راه اندازی قرار دارد ، اظهار کرد : در زمینه فولاد سازی، اوایل سال ۲۰۱۸ نخستین کارخانه فولاد سازی فولاهای استانی افتتاح می شود که در مجموع ظرفیت تولید فولاد را تا ۶ میلیون تن افزایش خواهد داد.

کرباسیان با اشاره به سرمایه گذاری های صورت گرفته در آلومینیوم جنوب افزود: با بهره برداری از طرح آلومینیوم جنوب ۳۰۰ هزار تن ظرفیت تولید شمش در کشور ایجاد خواهد شد.
 وی افزود : با راه اندازی این طرح پیش بینی می شود اواخر سال ۲۰۱۸ ظرفیت تولید آلومینیوم در ایران ۲ برابر شود.
رئیس هیئت عامل ایمیدرو با بیان اینکه معدن جدید زغال سنگ در طبس تا ۲ ماه آتی گشایش خواهد یافت ، گفت : این طرح با همکاری شرکت CMC عملیاتی می شود.

وی در تشریح ظرفیت های دو کشور گفت: با ظرفیت های فنی، مصرف، اجرا و ساخت ماشین آلات چین آشنا هستیم و اتحادیه پیمانکاران چین با ۱۵۰۰ شرکت زیرمجموعه نیز با ظرفیت های ما در زمینه های مختلف آشناست.

کرباسیان با اشاره به ظرفیت های ایران در حوزه های معدن ، پتروشیمی، بنادر و انرژی به ویژه منابع سرشار گاز ادامه داد: از شرکت های چینی دعوت می کنیم در زمینه اکتشاف، انتقال تکنولوژی و سرمایه گذاری در بازار ایران حضور یابند.

توهین به سرود ملی چین جنایت جنگی محسوب می‌شود

به گزارش شناخت کشور چین به نقل از  بولتن نیوز، نمایندگان مجلس قانون‌گذاری چین با اصلاح قوانین جنایی این کشور، تصویب کردند افرادی که به طور علنی به سرود ملی چین بی‌احترامی کنند در دایره جرایم جنگی قرار می‌گیرند.

طبق این گزارش، مجازات این افراد بازداشت و تحمل حبس تا ۳ سال و همچنین محرومیت از حقوق سیاسی است.

در حالی‌که پیش از این افرادی که به پرچم کشور چین بی‌احترامی می‌کردند و یا به صورت علنی علیه دولت این کشور شعار می‌دادند مشمول این مجازات‌ها می‌شدند.

این تغییرات و اضافه‌شدن مجازات‌ها در حالی صورت می‌گیرد که «شی‌جین پینگ» رئیس‌جمهوری چین برای یک دوره ۵ ساله دیگر به دبیرکل حزب حاکم کمونیست انتخاب و تفکر به قانون اساسی این کشور اضافه شد.

گروه هکرهای چینی دوباره فعال شد

به گزارش شناخت کشور چین به نقل از خبرگزاری مهر به نقل از اینترنشنال تایمز، گروه هکرهایKeyBoy که در چین مستقر است، دوباره فعالیت های خود را آغاز کرده اند و به سازمان های غربی حمله کرده اند.

هکرهای KeyBoy  با استفاده از بدافزار مخصوص و ایمیل های فیشینگ  از سازمان ها دزدی و جاسوسی می کنند.

آنها سازمان های مختلفی در شرکت های غربی را هدف گرفته اند. این گروه هکری که از ۲۰۱۳ فعالیت خود را آغاز کرده، قبلا سازمان هایی در جنوب شرق آسیا را هدف گرفته بود.

آخرین هدف بدافزارهای این گروه پارلمان تبت در ۲۰۱۶ میلادی بود. در هر حال به نظر می رسد اکنون هکرها حوزه خرابکاری های خود را از سازمان های آسیایی به غربی تغییر داده اند.

به گفته کارشناسان موسسه PwC این گروه از یک بدافزار جاسوسی استفاده می کنند که قابلیت های متعددی دارد. این بدافزار می تواند اسکرین شات بگیرد، فایل های قربانی را بررسی و دانلود کند و اطلاعات زیادی را از رایانه های قربانی حتی در حالت خاموش سرقت کند.  

اثرات بیت‌کوین بر اقتصاد ایران چیست؟/برای پولدار شدن پول مجازی را جدی بگیرید

آفتاب‌‌نیوز : در هفته آخر ماه اکتبر متوسط ارزش هر بیت کوین در بازار جهانی برابر با ۶۳۹۳ دلار امریکا بود که ۴.۸۳ درصد نسبت به هفته قبل از آن رشد کرده بود . در انتهای این هفته  ارزش سرمایه بازار بیت کوین ها برابر با ۱۰۶.۱ میلیارد دلار امریکا بود و روزانه ۳۳۰  هزار بیت کوین در بازار مبادله شد.در ژانویه سال جاری ارزش هر بیت کوین در بازار ۹۶۵ دلار امریکا بود و طی ۱۰ ماه ارزش آن شش برابر شد.
رشد ارزش بیت کوین در بازار جهانی و افزایش استفاده از آن در مبادلات باعث شد تا دولت ایران هم به این بازار توجه ویژه نشان دهد. اگرچه هنوز بازار بیت کوین در ایران غیر قانونی است ولی مقامات اقتصادی ایران دستور مطالعات زیربنایی و اولیه برای قانونی کردن استفاده از بیت‌کوین‌ها در اقتصاد را صادر کرده‌اند تا با داشتن اطلاعات دقیق بیت کوین را وارد اقتصاد کشورکنند.
 حال دو سال مهم وجود دارد  که پاسخ آن‌ها می‌تواند هم سرمایه‌گذاران و هم فعالان اقتصادی را در مورد تصمیم‌گیری‌های خود مطمین‌تر کند.
 اولین سوال این است که چرا ایران تصمیم به استفاده از بیت‌کوین گرفته است؟
در پاسخ به سوال اول مسایل مختلفی مطرح می شود.وال‌استریت‌ژورنال بر این باور است که ایران درصدد جایگزین کردن ارزهای مجازی به جای دلار است. کاهش وابستگی اقتصاد ایران به دلار  یکی از اهدافی است که در سالهای اخیر مطرح شده است. روسیه و چین هم در تلاش برای کاهش وابستگی اقتصادی خود به دلار و کاهش سهم این ارز در  اقتصاد خود هستند زیرا می‌دانند حذف دلار از سبد ذخیره ارزی دو اقتصاد بزرگ و مطرحی مانند روسیه و چین می تواند فشار اقتصادی  زیادی را به امریکا وارد کند. ایران هم در این مسیر با کشورهای روسیه و چین همراه است و انتظار می‌رود بیت‌کوین‌ها را به عنوان جایگزینی برای دلار در مبادلات نفتی  استفاده کند.
اما این نظریه با انتقادهایی هم همراه است. سال استاین یکی از فعالان بازار ارزهای مجازی به فایننشال تایمز گفت: در سالهای اخیر بازار ارزهای مجازی در دنیا با سرعت زیادی رشد کرده است. این بازار در تمامی کشورها وجود دارد و ایران هم در صدد است تا با دنیا در این مسیر همراه شود. بنابراین نمی‌توان از تلاش ایران برای استفاده از ارزهای مجازی به عنوان راهکاری برای دور زدن بازار دلار نام برد و آن را تهدیدی برای اقتصاد امریکا دانست.
سوال دوم این است که سهم بازار بیت کوین در اقتصاد ایران چقدر است و این بازار تا چه اندازه قدرت نفوذ در اقتصاد ایران را دارد؟
هم اکنون ارزهای مجازی در ایران رواج زیادی ندارد و سهم این بازار در اقتصاد ایران بسیار کم است. البته بازار ارزهای مجازی ایرانی و ارزهای مجازی استرالیایی نسبت به دیگر ارزهای مجازی گرم تر است ولی هنوز هم سهم قابل توجهی در اقتصاد ندارند. یک دلیل مهم، غیر مجاز بودن این ارزها در ایران است و دلیل دیگر مشخص نبودن نظام مالیاتی مرتبط با معامله یا نگهداری ارزهای مجازی است.
 از طرف دیگر دسترسی ایرانیان به بازارهای فروش بین‌المللی  ارزهای مجازی  بسیار کم است وهمین مساله باعث محدودیت سهم بیت‌کوین و دیگر ارزهای مجازی در ایران شده است. یک دلیل این محدودیت هم عدم اتصال شبکه بانکی ایران به نظام مالی دنیا و عدم امکان پرداخت در بازارهای بین‌المللی است.
به گزارش شناخت کشور چین به نقل از خبرآنلاین در میان فعالان اقتصادی ایرانی هم هنوز استفاده از بیت‌کوین رواج زیادی ندارد.ولی بدون شک به دلیل محدودیتهای بازار دلار، بعد از قانونی شدن بیت‌کوین در کشور و تنظیم نظام قانونی و مالیاتی مناسب، می‌توان انتظار داشت که سهم آن در اقتصاد با سرعت زیادی رشد کند.
منبع: وال استریت ژورنال

چین طرح آزمایشی ضد فساد را به صورت سراسری اجرا می‌کند

به گزارش شناخت کشور چین به نقل از ایسنا، خبرگزاری شینهوا گزارش کرد، مجلس عالی قانونگذاری چین تصمیمی را مبنی بر درخواست برای تشکیل کمیسیون‌های جدید نظارت توسط کنگره مردمی در سطوح استانی، شهری و کشوری به منظور “نظارت بر قدرت‌های عمومی فعال” اتخاذ کرد.

طرح شی جینپینگ برای مبارزه با اختلاس از سال ۲۰۱۲ نزدیک به ۱.۴ میلیون نفر از اعضای حزب کمونیست را زندانی و یا مجازات کرده است. رهبر این حزب که دور دوم رهبری پنج ساله خود را از اکتبر جاری آغاز کرده، متعهد شده تا اقدامات “غیر قابل بازگشت” کمپین خود برای ریشه‌کن کردن فساد را حفظ کند.

چین قصد دارد که یک قانون نظارت ملی را وضع کرده و در جلسه سالانه پارلمان در اوایل سال میلادی آینده، کمیسیون جدیدی را تنظیم کند. کمیسیون نظارت ملی جدید با نهاد مبارزه با فساد حزب کمونیست و کمیسیون مرکزی بازرسی انضباطی همکاری خواهد کرد تا حدود فعالیت‌های کمپین مبارزه با اختلاس شی جینپینگ را گسترش داده و کارکنان موسسات تحت حمایت دولت را نیز پوشش دهد.

این کمیسیون‌ها که قرار است بر اساس دستورالعمل جدید مجلس قانونگذاری چین در سراسر کشور تشکیل شوند، قادر خواهند بود که به بازرسی فعالیت‌های غیرقانونی همچون اختلاس، سوء استفاده از اختیارات، بی‌توجهی به وظایف و هدر دادن سرمایه‌های همگانی بپردازد.

این کمیسیون‌ها اختیار بازرسی، توقیف دارایی‌ها و بازداشت مظنونان را در راستای فعالیتهای خود خواهند داشت.

انتهای پیام

چین از “غول” جدید خود برای گسترش سیطره بر آب‌های مورد مناقشه پرده برداشت

به گزارش شناخت کشور چین به نقل از ایسنا، به نقل از خبرگزاری رویترز، کشتی لایروبی موسوم به “تیان کان” روز جمعه به صورت آزمایشی به آب انداخته شد. از این کشتی لایروبی برای پروژه‌های بزرگ ایجاد یا احیای اراضی در آب‌های دریای چین جنوبی استفاده می‌شود.

ژانگ شیااوفنگ، مهندس ارشد این کشتی گفت: به طور مثال صخره‌های مرجانی بسیار سختی در بستر دریای چین جنوبی وجود دارد. این کشتی که در نیمه اول سال 2018 میلادی رسما به خدمت در می‌آید می‌تواند ابزاری تاثیرگذا در برخورد با این صخره‌ها باشد.

این غول بزرگ با 140 متر طول و 27 متر عرض بزرگترین کشتی است که چین تاکنون در این زمینه ساخته و با چهار سر متفاوت حفاری می‌تواند 6 هزار متر مکعب گل، صخره و خاک را در یک ساعت در زیر دریا حفاری و منتقل کند.

کشتی حفاری “تیان جین” ک چین هم‌اکنون از آن استفاده می‌کند و از غول حفاری جدید پکن بسیار کوچکتر است، در یک سال توانسته بود 7 جزیره در آب‌های چین جنوبی ایجاد کند.

تصاویر ماهواره‌ای اخیر نشان می‌دهد که چین علی‌رغم اعتراضات از جانب برونئی،‌ مالزی، ‌فیلیپین،‌ تایوان،‌ ویتنام و همچنین آمریکا بدون هیچ گونه سروصدایی ساخت و سازهای بیشتری را در دریای چین جنوبی با هدف تقویت سلطه خود در این منطقه انجام می‌دهد.

برخی کارشناسان می‌گویند چین در ماه‌های آتی نخستین گروه از جنگنده‌های خود را در باندهای فرودگاهش در جزائر اسپارتلی به زمین خواهد نشاند.

آمریکا نگران است که این ساخت و سازها و بسیج نظامی چین در این آب‌ها برای محدود کردن تحرک دریایی آزاد استفاده شود. کشتی‌های آمریکایی که از آزادی گشت‌زنی دریایی در این منطقه برخوردارند باعث خشم چین شده است.

این مساله در جریان سفر دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا به پکن به عنوان بخشی از تور 12 روزه‌اش به آسیا مطرح خواهد شد.

ترامپ در جریان این سفر با شی جینپینگ، رئیس‌جمهور چین دیدار می‌کند و درباره آزمایشات موشکی و اتمی اخیر کره شمالی نیز صحبت خواهد کرد.

معاون وزیر امور خارجه چین به خبرنگاران گفت: مساله دریای چین جنوبی موضوعی بین چین و آمریکا نیست. هیچ مساله‌ای درخصوص آزادی دریانوردی در این منطقه وجود ندارد و چین از حق حاکمیت بر جزائر و آب‌های پیرامون خود برخوردار است.

انتهای پیام

“ماهی تیلاپیا” به‌شدت برای سلامتی مضر است/ ایران رتبه دوم مصرف ماهی تیلاپیا در جهان!

به گزارش شناخت کشور چین به نقل از خبرنگار اجتماعی باشگاه خبرنگاران پویا؛ در حال حاضر کشورهای صنعتی و پیشرفته با سرعت فزاینده‌ای به توسعه زیرساختهای صنعت آبزی‌پروری خود اقدام کرده‌اند و طی سالهای اخیر کشورهایی مانند نروژ، آلمان، کانادا، فرانسه، امریکا و … توانسته‌اند ضمن توسعه کمی سطح تولید خود در پرورش ماهی‌های سردابی مانند قزل‌آلا، به سطح فناوری‌های بسیار نوینی در این صنعت دست یابند به‌گونه‌ای که در حال حاضر کشوری مانند آلمان با به کارگیری آخرین تکنولوژیها در این صنعت، موفق به دست‌یابی به سرانه تولید 600 تُن به ازای 15 لیتر آب شده است و این یعنی دست‌یابی به نهایت بهره‌وری به مدد تکنولوژیهای روز این حوزه …

متاسفانه کشورمان با وجود برخورداری از سابقه بسیار طولانی در صنعت پرورش ماهی قزل‌آلا، امروز در بدترین شرایط ممکنه در این صنعت قرار دارد اما دلایل و چرایی دچار شدن واحدهای تولیدی ماهی قزل‌آلای کشور به وضعیت بحرانی امروز نیز در جای خود بسیار قابل تامل و البته تاسف‌بار است.

در حال حاضر سازمان شیلات تنها رویه‌ای را که در این حوزه در پیش گرفته، توسعه کمی و اعطای پروانه‌های بهره‌برداری جدید است و این توسعه کمی بدون کوچکترین توجه به آمایش سرزمینی در جریان است؛ این در حالیست که بسیاری از واحدهای قدیمی این صنعت، امروز به دلایل مختلف از جمله آلوده شدن اکثر واحدهای پرورش ماهی قزل‌آلا به ویروس و به دلیل بهای تمام شده بسیار بالا یا ورشکسته شده‌اند یا در آستانه ورشکستگی قرار دارند.

از سوی دیگر واردات رسمی بی‌رویه و قاچاق«ماهی تیلاپیا» به کشور عملاً حکم تیر خلاص به واحدهای پرورش قزل‌آلای کشور را داشته است چرا که واحدهای تولیدی در طی این سالها به دلایلی مختلفی مانند اعطای مجوزهای خرد پرتعداد، عدم حمایت جدی و واقعی از سوی شیلات، عدم توجه شیلات به تکنولوژیهای روز دنیا در این صنعت و بی‌تحرکی مطلق در توسعه کیفی و افزایش بهره‌وری واحدهای تولید قزل‌آلا، تلفات بسیار بالای واحدهای تولیدی به دلیل آلودگی تخم‌های وارداتی، آلودگی مزارع پرورش‌ ماهی به ویروسهای خارجی، ناتوانی مالی پرورش‌دهندگان قزل‌آلا از خرید تجهیزات روز دنیا و بکارگیری تکنولوژیهای نوین این صنعت، بهره‌وری بسیار پایین این واحدها به دلیل وابستگی به شیوه‌های تولید به سبک دهه 40 و … باعث بحرانی شدن وضعیت فعالان این حوزه طی این سالها شده است.

متاسفانه این وضعیت وخیم در پی واردات ماهی تیلاپیا، صنعت پرورش ماهی کشورمان را به لبه پرتگاه برده است و در این شرایط نیز صرفاً شاهد اعطار مجوزهای جدید به متقاضیان جدید از سوی متولیان امر هستیم!

برای بررسی وضعیت امروز پروش ماهیهای سردابی در کشور همچنین با هدف واکاوی مشکلات، نارسایی‌های واحدهای پرورش ماهی قزل‌آلای کشور و چرایی وضعیت بحرانی و وخیم این واحدها، دو نشست با حضور برخی از فعالان این حوزه در باشگاه خبرنگاران تسنیم برگزار کردیم؛ در  نشست دوم  روح‌الله فرهی به عنوان پیش‌کسوت مزرعه‌داری تولید ماهی قزل‌آلا و از مزرعه‌داران برجسته کشور، قربانی به‌عنوان دامپزشک و متخصص تکثیر و اصلاح ژنتیک ماهی قزل‌آلا، خانم ندوشن به عنوان کارشناس محیط زیست و استاد دانشگاه، آقای فلاح به عنوان کارشناس و پیش‌کشوت مزرعه‌داری تولید ماهی قزل‌آلا و آقای سرشار به‌عنوان مرزعه‌دار و تولید کننده قزل‌آلا و خانم رفیعی به‌عنوان مدیر دپارتمان محیط زیست مرکز پژوهشی آرا حضور داشتند.

پیشتر دو بخش‌ از این نشست‌ها با عناوین:

صنعت پرورش «قزل‌آلای» کشور در آستانه ورشکستگی/ پرورش قزل‌آلا به شیوه‌‌ دهه  40 و تعطیلی

ورشکستگی 60 درصد از مزارع پرورش ماهی کشور/ انحصار واردات 400 میلیون تخم ماهی در دست 5 نفر منتشر شد؛ در ادامه مشروح بخش سوم این نشست تقدیم مخاطبان ارجمند تسنیم شده است:

تسنیم: تیلاپیا به عنوان یکی از گونه‌های مهاجم در صنعت آبزی‌پروری به حساب می‌آید؛ خانم ندوشن! نظر شما به عنوان کارشناس محیط زیست درباره مشکلات زیست محیطی ماهی تیلاپیا چیست؟

دکتر ندوشن: ابتدا باید از واردکنندگان تیلاپیا و کسانی که خواستار پرورش این ماهی در کشور  هستند، پرسشهای زیادی صورت گیرد چرا که چنین سیاستگذاریهای کلانی در حوزه مصرف و تولید نیازمند بررسی در محورهای مختلف است.

 به عنوان مثال آیا خوشمزه و خوش طعم  بودن ماهی تیلاپیا نسبت به سایر ماهی‌های دیگر بررسی شده و آیا زوایای مختلف ورود این نوع ماهی را در کشور  بررسی کرده‌ایم؛ کشوری از لحاظ طعم یا مزه به ماهی تیلاپیا نمره بالا می‌دهد که گونه‌های خوش‌خوراک و خوش‌طعم آبزی و ماهیان دیگر را نداشته باشد و حس تنوع‌طلبی مشتریانش ارضا نشود.

 ببینید به عنوان نمونه این ماهی تیلاپیا در برخی نقاط کشور استفاده نمی‌شود؛ در حال حاضر مردمی که ماهی کپور و … را در نزدیک خود با قیمت ارزان و متنوع تهیه می‌کنند، هیچ‌گاه به سراغ تیلاپیای شیک و اتو کشیده نمی‌روند؛ آنها به سراغ همان ماهی محلی خود با قیمت ارزان می‌روند چرا که هم تنوع  و هم اطمینان لازم را به آن دارند.

کدام اقشار مردم ماهی تیلاپیا را مصرف می‌کنند

باید ببینیم تیلاپیا برای چه قشری و کدام شهرها وارد می‌شود؛ خب برای قشری که خودشان در کنار منابع ماهی قرار دارند وارد نمی‌شود ضمن اینکه تیلاپیا برای قشر ثروتمند هم وارد نمی‌شود چرا که آنها نیز ماهی و میگوهای مختلف را مصرف می‌کنند و به سراغ تیلاپیایی که حاشیه‌های فراوانی برای آن وجود دارد نمی‌روند؛ پس اگر به نوع نگاه مشتریان و خرید آنها دقت کنیم متوجه مغلطه شیلات در واردات تیلاپیا خواهیم شد.

ماهی تیلاپیا نباید وارد کشور می‌شد 

بیشتر بخوانید: چرا مصرف «ماهی تیلاپیا» خطرناک است + صوت

بیشتر بخوانید: لطمه‌ای که «ماهی تیلاپیا» می‌تواند به محیط زیست ایران بزند

فعلاً از زاویه الزام بر واردات تیلاپیا را مورد بررسی قرار می‌دهیم؛ حتی اگر به جزئیات هم توجه می‌کردیم نباید این واردات صورت می‌گرفت چرا که ما ماهی قزل‌آلای پرورشی با تُن بالا داریم اما باید در اینجا از مسئولان ذیربط پرسیده شود که آیا بهتر نبود این انرژی و مدیریت برای تیلاپیا را به سمت حفظ تولید قزل‌آلا و بالا بردن کیفیت و بهره‌وری تولیدات آن می‌کشاندیم؛ آیا بهتر نبود مثل همین کاری که چینی‌ها با تیلاپیا انجام می‌دهند و به‌ نوعی آن را به صورت اتو کشیده و فیله تحویل مشتری می‌دهند، همین کار را با سایر آبزی و ماهیان می‌کردیم تا مردم به غیر از ایام عید نوروز در ایام دیگر سال هم ماهی‌ها را مصرف کنند. اگر با قزل‌آلا هم همان کار تیلاپیای چینی را انجام می‌دادیم قاعدتاً مردم ما هم این را در بهار و تابستان هم استفاده می‌کردند.

مصرف ماهی در مناطق روستایی کشور صفر است

همچنین  اینکه شیلات می‌گوید یک کلیو مصرف ماهی و آبزی‌ها را به 10 کیلو رسانده‌ایم شوخی است؛ مصرف ماهی مردم مناطق مرکزی کشور و اقشار روستایی تقریباً صفر است؛ برخی نقاطی هم که کنار دریاچه هستند و حتی ماهی رایگان دارند آن را استفاده نمی‌کنند و به‌گونه‌ای از بوی ماهی بدشان می‌آید که حرفهای شیلات را با این وضعیت داستان می‌پنداریم!

اما اینجا و با توجه به نوع مصرف بیان شده در نقاط مختلف کشور این پرسش مطرح می‌شود، پس ماهی تیلاپیا برای چه کسانی وارد می‌شود و هدف شیلات از این واردات چه بوده است ؟

اگر تنوع قیمت و مزه را بهانه‌ای برای واردات ماهی تیلاپیا می‌پنداشتیم این عمل را برای کشور قبول می‌کردیم به عنوان مثال می‌گفتیم قزل‌آلا  و شوریده برای برخی اقشار گران است و حال ما یک نوع ماهی با تنوع قیمتی وارد کنیم؛ پس این دو دلیل یعنی قیمت و مزه در واردات دخیل نبوده است البته بنده فقط شنیده‌ام که این ماهی تیلاپیا به قیمت بسیار ارزان از چین وارد می‌شود!

آقای قربانی: بله، قیمت تمام شده واردات آن حدود یک دلار است.

آقای فلاح : بنده از سال 72 در کار عمده‌فروشی ماهی بوده‌ام؛ بیش از 4 هزار تن انواع ماهی را فروخته‌ام و با ماهی‌های وارداتی به طور کامل آشنا هستم.

وجود افراد متخصص در واردات ماهی

اولین ماهی‌های خارجی وارداتی توسط صندوق معذوریت سازمان شیلات وارد کشور شد؛ این صندوق ابتدا ماهی "هوکی" را از نیوزلند وارد کردند و این ماهی اقیانوسی بوده و طعم بسیار فوق‌العاده‌ای داشت؛ قیمت آن هم در حال حاضر مناسب است و حتی از تیلاپیا هم پایین‌تر است؛ تنها مشکل ماهی هوکی، سفید و لطیف بودن گوشت آن است و اگر پوست آن برداشته شود از بین خواهد رفت؛ در میان واردات هوکی، برخی ماهی‌های بسیار عالی همانند کاردینال و … هم وارد می‌کردند.

تا زمانی که افراد متخصص در صنعت واردات شیلات و ماهی بودند و در واردات هم تخصص و کیفیت مدنظر بود، ماهی‌های خوبی وارد کشور می‌شد.

واردات انبوه تیلاپیا از سال 92 به بعد

زمانی  واردات ماهی تیلاپیا در کشور کلید خورد که باید پول از  کشور چین  وارد کشورمان می‌شد؛ از سال 87 به بعد تا 89 این مقدار بالا  از ماهی تیلاپیا در شهرستانهای کشور وجود نداشت و واردات عمده این محصول بعد از سال 92 شدت گرفت.

بیشتر بخوانید: تعطیلی و ورشکستگی 60 درصد از مزارع پرورش ماهی کشور/ انحصار واردات 400 میلیون تخم ماهی در دست 5 نفر

پولهای ایران تبدیل به ماهی تیلاپیای چینی شد

یعنی پولهایی که قرار بود از چین  وارد کشور شود تبدیل به ماهی تیلاپیا شد به عنوان مثال کسانی که سنگ‌فروش بودند و سنگ به چین صادر کرده بودند و می خواستند پول را دریافت کنند این ماهی را به دلیل سود بالایی که داشت وارد کشور کردند.

تنها چیزی هم که باعث فروش این ماهی تیلاپیای چینی در ایران شد، بسته بندی آن بود؛ به عنوان نمونه ماهی‌های قبلی آن بسته‌بندی مناسب را نداشتند اما به صورت سالم و کامل وارد کشور می‌شد.

کلر و co2  بر روی تیلاپیای وارداتی به ایران

در مورد رنگ گوشت و بسته‌بندی ماهی تیلاپیا هم باید گفت که رنگ گوشت تیلاپیا این قدر سفید نیست بلکه به آن co2  و کلر می‌زنند و رنگ گوشت آنها در اصل تیره است ضمن اینکه لکهای قرمز رنگ روی ماهی نیز بر اثر مواد تغییر کرده و در حقیقت قهوه‌ای رنگ بوده است.

همچنین به این ماهی در زمان واردات "گلیز" (آب روی ماهی) می‌زنند و تاجران ایرانی این حرکت را برای سود بیشتر انجام می‌دهند که این مسئله نیز مغایر با نظر دامپزشکی انجام می‌گیرد و باید برخورد جدی صورت پذیرد چرا که این گلیز تا حدود 30 درصد (یعنی حدود 30 درصد ماهی تیلاپیای خریداری شده توسط مردم را آب تشکیل می‌دهد!) است.

موضوع دیگر در  ماهی تیلاپیا بحث سایز آن است؛ ماهی‌های درشت‌تر به آمریکا می‌روند البته امریکایی‌ها تیلاپیا را از ویتنام وارد می‌کنند و از چین وارداتی را در این رابطه انجام نمی‌دهند همچنین ماهی تیلاپیا در بهترین شرایط مزه‌ای مانند مزه مرغ دارد اما باید به نوع و محل واردات هم دقت کنیم؛ ببینیم اول چینی‌ها خودشان چه چیزی استفاده می‌کنند یا چه غذایی به ماهی‌ها می‌دهند.

تیلاپیا ماهی اقشار آپارتمان‌نشین

درباره چرایی وارد کردن ماهی تیلاپیا نیز باید به موضوعات مختلف پرداخت؛ در کشور ما همه چیز برعکس شده چرا که در همه دنیا، تیلاپیا ماهی فقرا است اما در کشور ما اغنیا آن را استفاده می‌کنند چرا که ماهی آپارتمانی محسوب می‌شود!

در کشور ما تیلاپیا ماهی آپارتمانی است؛ در حال حاضر خانمها، دوست ندارند ماهی پاک کنند و این مهم در روند ورود ماهی تیلاپیا و خرید و فروش آن در کشور  اثر گذاشته است.

در شغل ماهی‌فروشی، اصطلاحاتی وجود دارد به‌عنوان نمونه سرخو را رنگ زیبایش می‌فروشد یا ماهی شیر را شکل و شمایلش می‌فروشد اما در تیلاپیا موضوع اتو کشیده بودن آن مطرح است و هیچ کس به مزه‌ بد آن توجهی ندارد.

 در برخی شهرها مانند بندرعباس شما حتی یک کیلو ماهی تیلاپیا نمی‌بینید بلکه ساکنان این منطقه به طعم و خاصیت ماهی توجه دارند اما افرادی که در شهروند این ماهی تیلاپیا را می‌خرند فقط می‌خواهند یک نوع ماهی خورده باشند! نباید مردم را به این سمت سوق دهیم که هر چیزی را خریداری کنند بلکه باید به مزه و خاصیت توجه داشته باشند.

کافی است فقط چراغ سبز از قشر تحصیلکرده و دامپزشکی یا شیلات صادر شود که این کار صورت گرفته است؛ یعنی به خاطر مشکل پولی ماهی تیلاپیا را وارد کردند و دیگر سود لازم برای برخی افراد حاصل شده است.

اما باید از مردم بپرسیم می‌خواهید تیلاپیا را جایگزین چه چیزی کنید؛ ما مشکلات طعم، تنوع و قیمت ندارم بلکه موضوع دیگری مطرح است؛ در حال حاضر  90 درصد ماهی "کیلکای" کشور  به خوراک دامی اختصاص داده می‌شود در حالی که پروتیین و ارزش غذایی کیلکا بسیار بیشتر از ماهی تیلاپیا است و فقط چون ماهی کوچکی است و پاک کردن سختی دارد روی آن کار نکرده‌ایم .

در بحث فیله‌سازی و عمل‌آوری هم مشکل در تکنولوژی نیست چرا که تکنولوژی وجود دارد بلکه مشکل ما در گرانی تکنولوژی است؛ دستگاههای این فیله‌سازی بسیار گران است و حدود 300 هزار تا یک میلیون یورو باید برای آن پرداخت شود که اگر مورد استفاده قرار گیرد تاثیر بسزایی خواهد داشت؛ این دستگاهها به‌صورت تخصصی استخوان درون گوشت قزل‌آلا را می‌گیرند؛ به طور قطع ماهی تیلاپیا نه کیفیت بالاتری از ماهیهای تولیدی در داخل کشور دارد، نه مزه‌ای بالاتر از آنها و نه اینکه قیمتش قابل رقابت است.

آقای سرشار: قزل‌آلا دو سال قبل از ورود تیلاپیا بازار بسیار خوبی داشت و دغدغه ما تولید‌کنندگان رساندن این ماهی به بازار بود‌؛ اقبال خریدان و مردم نیز بسیار خوب بود.

مردم ماهی قزل‌آلا را زنده خریداری می‌کردند و اقبال آنها برای تهیه و مصرف آن بسیار بالا بود اما ماهی تیلاپیا که به قولی راحت‌الحلقوم است واردات بی‌رویه ای به کشور داشت و تاثیرات منفی را به بار آورد.

تسنیم : در مورد عوارض زیست محیطی ماهی تیلاپیا نیز در کشور توضیح دهید؛ کشورهای آلمان و نروژ چه برخوردی با ماهی تیلاپیا داشته‌اند؟

آقای فرهی: واردات تیلاپیا در آغاز با هدف نقد کردن پولی که از چین طلب داشتیم، آغاز شد ضمن اینکه ما در حدود 22 هزار تُن میگو به چین صادر می‌کنیم که می‌توان به مردم آموزش دهیم که با طعم‌دهی مناسب از میگوهای تولیدی خودمان استفاده کنند.

 میگوی ایران هم البته جزو میگوهای طعم ویژه دنیا است؛ به جای صادر کردن میگو به چین و اینکه آنها پول ما را ندهند و جای آن ماهی تیلاپیا خریداری کنیم، بهتر است این محصول پراستفاده در داخل مصرف شود؛ در هر صورت قیمت میگوی فرآوری شده از تیلاپیا هم ارزان‌تر است و این محصول بسیار پرخاصیت برای مردم هم اقتصادی‌تر است.

آقای فلاح: قیمت میگو به سایز آن نیز بستگی دارد؛ میگوی پلویی و شاه‌میگو هم وجود دارد و انواع مختلفی در بازار است.

آقای فرهی: شیلات اگر می‌خواهد مصرف آبزی را در کشور بالا ببرد و شعار اصلی خود را در همین مبنا قرار داده و صدور مجوزها را به مصرف سرانه جهانی وصل کرده باید در فکر جذب بازار باشد یعنی می‌خواهد فردی که ماهی نمی‌خورد را یک‌شبه فردی ماهی‌دوست کند.

موضوع دیگر به سیاست‌گذاری ناصحیح باز می‌گردد؛ با این نوع سیاست و برنامه‌ریزی، گرمابی‌کارها و خاویاری‌ها تحت تاثیر قرار گرفته‌اند؛ در گذشته صف طولانی برای تهیه قزل‌آلا می‌بستند اما در حال حاضر تولیدها نصف شده و مشکل فروش وجود دارد که این نشانه سیاست‌گذاری نادرست در این حوزه است.

مهمترین بهانه شیلات هم این است که می‌گوید ما با استاندارد جهانی فاصله داریم‌؛ خب آیا شما می‌خواهید با زور این را به مردم بدهید؟ یا به دنبال خارج کردن افراد دیگر از گردونه هستید.

آقای فلاح : در حقیقت ماهی تیلاپیا، ژئوپلتیک جغرافیایی، تغذیه و سیاست ما را تحت تاثیر قرار می‌دهد؛ ببینید یک چیزی را جایگزین می‌کنیم اما از آن طرف منابع خود را نابود خواهیم کرد؛ ویروس تیلاپیا که آمده، کشنده و نابود‌کننده مزارع است که باید دقت شود.

متاسفانه ناگهان زحمت و هزینه‌ای انجام شد و سرمایه مملکت را به چینی‌ها دادند و تولید مصرف سرانه را به 20 کیلو تبدیل کردند که باید پرسید چگونه می‌خواهند جواب لازم را ارائه دهند ضمن اینکه با واردات ماهی تیلاپیا بر ذائقه مردم هم اثر گذاشته‌اند یعنی عملاً در آینده مسائل سیاسی‌مان تاثیر دارد؛ باید بدانیم که خیلی چیزها را به خاطر ماهی تیلاپیا از دست داده‌ایم.

مصرف ماهی کیلکا باید انسانی شود

تلاش ما باید در حال حاضر به‌گونه‌ای باشد که ماهی کیلکا را بین مردم جا بیندازیم؛ به عنوان مثال 95 درصد مصرف دامی را انسانی کنیم؛ این موضوع باید با آگاه‌سازی و فرهنگ‌سازی انجام شود.

آقای فرهی: اگر مردم ما ماهی تلاپیا را به دلیل آماده‌خوری و فیله بودن مصرف می‌کنند و به آن گرایش پیدا کرده‌اند، باید پرسید چرا این اتفاق افتاده است.

در این مورد باید گفت که سازمان شیلات ایران مجوز واردات را در اختیار فرآوری‌کاران قرار داده است؛ تعریف از فرآوری‌کاران این است که به کسانی گفته می‌شود که ماهی صید شده از دریا را تبدیل به  فیله می‌کنند یا حتی محصولات  نیمه پخته شده مانند ناگتها یا … را تولید می‌کنند.

اما در حال حاضر این  صنایع فرآوری به دلیل سود سرشار، عدم سرمایه‌گذاری مورد نیاز برای خریداری نکردن ماشین‌آلات به واردات روی آورده‌اند و اجازه انحصاری آن را هم دریافت کرده‌اند.

این وارد کنندگان نیز بسته‌های 12  کیلویی منجمد ماهی تیلاپیا را به 600 گرمی تبدیل می‌کنند و جالب است که اگر تاریخ مصرف آن گذشته هم باشد، شما نمی‌توانید متوجه آن شوید چون تغییر بسته‌بندی اینجا داده شده است؛ به عنوان مثال می‌توانند چند بار تاریخ را عوض کنند!

چرایی اجازه واردات ماهی تیلاپیا به کشور

آقای فلاح: به عنوان نمونه، دامپزشکی در سالهای گذشته اجازه نمی‌داد فیله وارد کشور شود؛ نمی‌دانیم چرا اجازه واردات ماهی تیلاپیا را اعلام کرد مثلا می‌خواستیم فیله‌ماهی هوکی را وارد  کشور کنیم اما نمی‌دانیم چرا اجازه این کار را برای تیلاپیا صادر کرده‌اند.

آقای فرهی: در مورد تعرفه‌ها هم تغییرات را شاهدیم مثلا از نظر اقتصادی تعرفه ماهی تیلاپیای فرآوری نشده 7 درصد است اما تعرفه تیلاپیای فرآوری شده بالای 40 درصد است؛ اینکه چرا ماهی تیلاپیای فراوری‌نشده با تعرفه 7 درصد، وارد نمی‌شود، باید بررسی شود.

علت این مسئله آن است که ماشین آلات فرآوری در کشور وجود ندارد و سایر مشکلات نظیر ضایعات نیز ایجاد می‌شود؛ به نوعی مجوزها کار را به سمت قاچاق این محصول هم هدایت کرده است ضمن اینکه معتقدیم تیلاپیایی موجود در باراز 10 هزار تُن که شیلات می‌گوید، نیست و برای آن سند داریم؛ شما مغازه‌‌های فروش ماهی را رصد کنید ببینید چه مقداری قزل یا تیلاپیا در آنها وجود دارد.

وجود تیلاپیا در یخچال بستنی مناطق روستایی

متاسفانه در روستاها هم در یخچال بستنی، ماهی تیلاپیا برای فروش وجود دارد!! که نشان‌دهنده وجود آن در همه فروشگاههای کشور  است؛ قاچاق سنگینی در این حوزه وجود دارد و مدارک آن را هم در اختیار داریم.

اذعان چینی‌ها به فروش 43 هزار تُن تیلاپیا به ایران

به عنوان مثال خود کشور چین می‌گوید 43 هزار تن تیلاپیا به ایران فروخته‌ایم اما در داخل گفته می‌شود 10 هزار تن واردات ماهی تیلاپیا به کشور داشته‌ایم!

آقای فلاح: عمده ماهی‌های تیلاپیای چینی موجود در بازار از کشور امارات وارد ایران می‌شود یعنی این ماهی در امارات لیست می‌شود که مبلغی هم به همین خاطر به آن اضافه خواهد شد.

آقای فرهی: باید به مجوز واردات ماهی تیلاپیای چینی و شرایط ورود آن به کشور دقت شود حتی شیلات در پاسخ به این پرسش که چرا واردات تیلاپیا بیش از 10 هزار تُن است تاکید می‌کند که  مسئول واردات قاچاق این ماهی‌ها نیست! در حالی که باید بدانیم این جنسهای قاچاق (ماهی‌های تیلاپیا) از مبادی قانونی وارد کشور می‌شود و باید با افراد خاطی برخورد جدی  صورت گیرد. 

متاسفانه ذائقه مردم را با ماهی تیلاپیا عوض کرده‌اند البته این جریان به‌دنبال اخذ مجوز از سازمان محیط زیست و دستگاههای مربوطه برای تولید آن در داخل کشور هم هستند.

برای واردات تیلاپیا ذائقه‌سنجی و توجیه اقتصادی نشده

خانم ندوشن: اصل موضوع واردات ماهی تیلاپیای چینی صحیح نبوده چرا که ذائقه‌سنجی و توجیه اقتصادی انجام نگرفت و این ماهی به هیچ عنوان ارزش غذایی مناسبی ندارد! به عنوان نمونه برخی کشورهای جهان منبع پروتئینی تازه‌ای را  برای مردم خود وارد می‌کنند و ذائقه مردم‌شان  را تغییر می‌دهند اما ماهی تیلاپیا نه پروتئین لازم را دارد و نه طعم آن  مناسب است که در هر حال دلایل قابل قبولی برای واردات آن وجود ندارد.

واردات ماهی‌های تیلاپیا به کشور یکی از بدترین تصمیم‌گیری‌ها بوده زیرا فلسفه اقتصادی و فرهنگی پشت آن وجود نداشته است اما پرورش و تولید آن در داخل به مراتب تصمیمی غلط‌تر و نامناسب‌تر خواهد بود.

متاسفانه توجیه مسئولان ذیربط برای پرورش ماهی تیلاپیا به بهانه اشتغالزایی و اشتغال‌سازی است که باید متولیان امر به جای برنامه‌ریزی برای پرورش تیلاپیا در داخل، اشتغال از بین رفته در حوزه آبزی‌پروری را بازگردانند.

مسئولان ذیربط باید توجه داشته باشند که کمبود منابع آبی در داخل وجود دارد و با همین میزان آب موجود نیز تولیدکنندگان ما از گردونه خارج می‌شوند که باید این مسائل و دغدغه‌‌ها رفع شود.

مجوز تولید تیلاپیا باعث نابودی اشتغالزایی می‌شود

اگر سازمان محیط زیست هم در همین مقاومت اندک خود  شکست را پذیرا شود و مجوزهای لازم برای تولید و پرورش تیلاپیا را صادر کند تمامی اشتغالزایی در حوزه تولیدکنندگان ماهی نابود خواهد شد.

هزینه تولید تیلاپیا گران‌تر از واردات آن تمام می‌شود

اشتغالزایی به جای واردات تنها توجیه و بهانه برای پرورش‌دهندگان و تولیدکنندگان ماهی تیلاپیا  است  در صورتی که باید گفت هرگز نمی‌توانیم با قیمت کشور چین و با چنین ظاهری محصول تیلاپیا  را تحویل مردم دهیم چرا که نیروی انسانی ما گران است و هزینه‌های ما نیز در این رابطه سنگین خواهد بود؛ یعنی تولید ماهی در کشور ما پرهزینه است اما در هر حال تلاش شیلات برای پرورش و تولید این نوع ماهی نیز بحث‌برانگیز و قابل تامل است.

آقای فلاح: فشارها برای تولید و پرورش ماهی تیلاپیا از سوی جریانات مختلف انجام می‌گیرد؛ یعنی چند شرکت به دنبال اجرای این اقدامات هستند؛ شرکتهایی که به عنوان فروش خدمات مهندسی، تجهیزات و بچه‌ماهی فعال هستند و  حتی ریشه‌ در شیلات کشور دارند، این افراد و جریان‌ها دنبال فروش داروها و فروش بچه‌ماهی هستند که باید نسبت به عملکرد آنها دقت صورت گیرد.

اما جایگزینی تیلاپیا به جای قزل‌آلا در ادارات دولتی نیز روند جالبی دارد چرا که طبق مصوبه دولت همه کارمندان باید هفته‌ای یک مرتبه به میزان 300 گرم از خوراک ماهی استفاده می‌کردند که به‌دلیل افزایش وزن قزل‌آلا به یک کیلو و وجود تیلاپیای 300 گرمی، این ماهی بر سر سفره کارمندان ادارات جای گرفت و ضرری بالا به تولید‌کنندگان قزل‌آلا هم وارد آمد.

یکی دیگر  از دلایل ورود ماهی تیلاپیا به ادارات نقش آشپزها در پخت‌و‌پز این محصول بود، به نوعی این افراد خوراک ماهی تیلاپیا را به دلیل راحت‌تر بودن بین کارمندان جا انداختند و این محصول به صورت هفتگی در سبد غذایی آنها جای گرفت.

آقای فرهی: اگر مردم بدانند با مصرف ماهی تیلاپیا چه بلایی بر سرشان می‌آید دیگر از آن استفاده نخواهند کرد.

تسنیم: با توجه به برخی مشکلاتی که در ماهی وارداتی تیلاپیا وجود دارد، آلودگی فیله‌های تیلاپیا چه قدر در سلامت مصرف کنندگان اثرگذار است؟

خانم ندوشن: در همه بسته‌بندیها تاریخ بسته‌بندی با تاریخ صید (تاریخ ورود به کشور) تفاوت دارد؛ اگر صداقت در این رابطه وجود داشته باشد حتی بین تاریخ بسته‌بندی تا تاریخ صید سه ماه و بیشتر فاصله وجود دارد.

تفاوت در تاریخ ورود تیلاپیا‌ها و تاریخ درج برای مشتری

بین تاریخ صید (تاریخ ورود به کشور) و روز بسته‌بندی هم دو نوع تاریخ است که شامل دو تا سه ماه می‌شود ضمن اینکه تاریخ انقضا هم بر اساس تاریخ بسته‌بندی درج می‌شود، تاریخ صید هم با تاریخ صید واقعی متفاوت است و این ماهی‌ها در حقیقت به صورت منجمد وارد می‌شوند که باید به تاریخ آنها دقت جدی شود؛ این تاریخها که روی بسته‌بندی درج شده باید ذهن مخاطب را درگیر کند.

اما برای اسیدهای چرب ماهی تیلاپیای وارداتی نیز تحقیقات جامعی صورت گرفته که نمونه بارز آن یک مقاله انگلیسی است که به‌صورت بی‌طرفانه این تحقیقات را انجام داده و تیلاپیا را بدترین نوع ماهی معرفی کرده است.

در این تحقیق کارشناسی حدود 30 نوع ماهی تیلاپیا از لحاظ  اسیدهای چرب مورد بررسی قرار گرفته‌‌اند و در نهایت تاکید شده که ماهی تیلاپیا به دلیل سریع‌الرشد بودن و مصرف همه نوع غذا، مشکلاتی را در اسیدهای چرب دارد.

ماهیتیلاپیا در کشورهای مختلفی مصرف می‌شود اما باید بدانیم که این ماهی به چه قشری از جامعه ارائه می‌شود به عنوان مثال اگر در کشوری غیراز ایران ماهی تیلاپیا وارد می‌شود به محلی خاص و برای اقشاری خاص مصرف می‌شود و مردم نسبت به مسائل آن  کاملاً آگاهی دارند چرا که واردکنندگان بابت این محصول به مردم دروغ نمی‌گویند؛ در کشورهای مصرف‌کننده ماهی تیلاپیا این محصول را با دروغ یا قرمز کردن و آب بستن  به فروش نمی‌رسانند.

ایران رتبه دوم مصرف ماهی‌هی تیلاپیا در جهان!

آقای فرهی: امریکا با 300 میلیون جمعیت به عنوان نخستین  مصرف‌کننده ماهی تیلاپیا در دنیا شناخته شده و البته این کشور ماهی تیلاپیای خود را از چین تامین نمی‌کند و رتبه دوم بالاترین میزان مصرف نیز به ایران اختصاص دارد؛ در هر صورت باید به نوع جمعیت، تعداد آن و کیفیت محصول نیز توجه شود.

آقای فلاح: تیلاپیایی موجود در امریکا در مکزیک تولید می‌شود و مردم هم آن مصرف نمی‌کنند بلکه غالباً این نوع ماهی در برخی رستورانهای این کشور و بیشتر به توریستها داده می‌شود.

میزان اقبال مردم یک منطقه به ماهی  تیلاپیا هم حائز اهمیت است به عنوان نمونه یک نفر ساکن بندرعباس یا بوشهر ماهی تیلاپیا را استفاده نمی‌کند بلکه غالباً کارگران یا مسافران از آن بهره می‌گیرند؛ متاسفانه در شهرهای غیر ساحلی و کلانشهرهایی مانند تهران ماهی تیلاپیا را بیشتر مصرف می‌کنند و  قشر آپارتمان‌نشین نیز اکثریت خواهان این ماهی هستند.

ماهی تیلاپیا در اکثر فروشگاههای ما یا حتی در یخچال بستنی روستاها هم  دیده می‌شود اما شما در هیچ یک از فروشگاهها و مراکز خرید کشورهای اروپایی ماهی تیلاپیا را مشاهده نمی‌کنید!

ببینید! کیفیت ماهی تیلاپیا در برخی کشورها بالاتر می‌رود چرا که غذای گوشتی به تیلاپیا و ماهی‌ها می‌دهند بنابراین کیفیت ماهی چه تیلاپیا و… افزایش می‌یابد که در این رابطه باید پرسید که ما چه تیلاپیایی را از چین وارد می‌کنیم یا به دنبال تولید چه نوع تیلاپیایی هستیم.

تیلاپیا در دمای 14 درجه به پایین زنده نمی‌ماند

در مورد ماهی تیلاپیا هم باید گفت که این نوع از  موجودات  در یک دمای مشخص زندگی می‌کنند و اگر تغییرات دمایی ایجاد شود از بین می‌روند؛ ماهی تیلاپیا در دمای  14 درجه به پایین زنده نمی‌ماند، بنابراین باید از مسئولانی که در فکر تولید این ماهی هستند بپرسیم که کجای کشور دمایی بالای 14 درجه در تمام طول سال دارد!

مجوز تولید تیلاپیا قطعاً در استان یزد هم رد می‌شود چرا که در برخی ایام‌ها سرما و کاهش دما به این منطقه هم می‌رسد؛ کشور ما برای تولید ماهی تیلاپیا متفاوت است و باید ظرفیتهای آن سنجیده شود؛ ما کشوری حاره‌ای نیستیم و نمی‌توانیم این نوع محصولات را تولید کنیم.

در کشورهای دیگر نظیر کانادا که تیلاپیا را تولید می‌کنند از روشهای مختلفی بهره می‌برند که نمونه بارز آن استفاده از آب گرم پایین نیروگاهها و ایزوله کردن محیط پیرامونی بوده است.

خانم ندوشن : همچنین ما برای تولید و پرورش ماهی تیلاپیا هیچ گونه توجیهی نداریم که البته این اصرار برای تولید را هم متوجه نمی‌شویم؛ برخی افراد که با توجیه اشتغالزایی به دنبال پرورش و تولید هستند باید توجه داشته باشند که ماهی تیلاپیا بومی کشور محسوب نمی‌شود و هیچ توجیهی در پرورش آن وجود ندارد و حتی امکان اکولوژیک منطقه‌ای برای آن وجود نخواهد داشت.

ماهی تیلاپیا تالابها و اکوسیستم را از بین می‌برد 

متاسفانه ماهی تیلاپیا بسیار مقاوم است و به سرعت به سن بلوغ می‌رسد، این آبزی به هیچ عنوان سایز نمی‌گیرد و فضای زیست محیطی یا اکوسیستم را از بین می‌برد، اگر این ماهی به تالابها و اکوسیستمها ریخته شود، بدون اغراق تمامی ماهی‌های آن اکوسیستم را از بین می‌برود.

 این ماهی به دلیل همین مقاوم بودن دارای بسترهای مناسبی برای انواع ویروسها و باکتریها است یعنی خود آنها زنده می‌مانند اما ویروسها را به دیگر آبزیان انتقال می‌دهند.

همه چیز‌خوار بودن، سرعت رشد بالا، سایز نگرفتن و سن تکثیر ماهی‌های تیلاپیا به نوعی فاجعه‌آفرین برای محیط زیست کشور محسوب می‌شود.

تسنیم: آیا در حال حاضر کشورمان و مناطقی مانند کارون به ماهی تیلاپیا آلوده شده است؟

دکتر ندوشن: بله؛ کارون و شادگان به ماهی تیلاپیا آلوده شده است.

تسنیم: البته شنیده شده که نام گونه‌ای که در کارون وجود دارد زیلی (موزامبیکی) است؟

بله؛ این نوع از تیلاپیاها بسیار مقاوم و مهاجم‌تر است.

تسنیم: آیا راهکاری برای از بین بردن این آلودگی در کارون وجود دارد؟

راهکار از بین بردن تیلاپیاها مبارزه بیولوژیکی است

آقای فلاح: فقط می‌توان مبارزه بیلوژیکی انجام داد یعنی به عنوان مثال باید از  دشمن طبیعی برای مبارزه با آنها استفاده کرد که یکی از دشمن‌های طبیعی تیلاپیاها سرمای هوا است؛ راهکار دیگر برای از بین بردن این ماهی‌ها شک الکترونیکی است اما این برنامه‌ریزی به  بقیه گونه‌ها آسیب خواهد زد.

اما در مورد ورود تیلاپیا و اینکه برخی مسئولان ذیربط بر تولید آن تاکید کرده‌اند نیز دلایل مختلفی وجود دارد که یکی از مهمترین آنها شُک تبلیغاتی از سوی شیلات است یعنی این سازمان به دنبال بمب تبلیغاتی برای خود می‌گردد که نام این بمب تبلیغاتی ماهی تیلاپیا است.

خانم ندوشن: بله فرمایش آقای فلاح  درباره عملکرد سازمان شیلات صحیح است؛ شیلات به‌دنبال بمب تبلیغاتی است؛ باید درباره این عملکرد سازمان پرسشهایی مطرح شود یعنی اینکه چرا خودمان در داخل روی قزل‌آلا اصلاح ژن انجام نمی‌دهیم تا تخم چشم‌زده وارد نشود و چرا سازمان شیلات به تحقیقات در این رابطه توجه جدی ندارد؟!

آقای فرهی: دو  انحراف در بحث شیلات وجود دارد، یکی بحث اشتغال‌سازی است یعنی بعد از سالهای جنگ تحمیلی موضوع اشتغال بیشتر برجسته شد به هیچ عنوان نگفتند که مبنا و پایه این اشتغال‌سازی چه چیزی است و باید روی موضوع اشتغال و اشتغال‌سازی دقت شود.

سوال دیگر این است که چرا نتوانسته‌ایم اشتغال پایدار ایجاد کنیم یعنی چرا 60درصد تولید‌کننده قزل‌آلاهای کشور از بین رفته‌اند؟ مگر یک روز برای اشتغالزایی مجوز نداده بودند؟

بیکاری بسیاری از تولیدکنندکان قزل‌آلا

در حال حاضر 60 درصد قزل‌آلاها و تولیدات آن از بین رفته و نیروهای بسیاری بیکار شده‌اند که در این میان برخی افراد به زندان رفته‌اند و بعضی هم خودکشی کرده‌اند.

بیشتر بخوانید: صنعت پرورش «قزل‌آلای» کشور در آستانه ورشکستگی/ پرورش قزل‌آلا به شیوه‌‌ دهه 40

آقای فلاح: حدود سه سال است که محصولات خود را 30 درصد زیر قیمت تمام شده به فروش می‌رسانیم و این یک مشکل جدی در اشتغال محسوب می شود.

آقای سرشار: بنده نیز تعدادی از نیروهای بیمه شده خود را در مزرعه پرورش ماهی قزل‌آلای خود کاهش داده‌ام که ناشی از مسائل ذکر شده در حوزه  تولید است.

آقای فرهی: اگر شیلات دنبال اشتغال‌سازی است ابتدا باید اشتغال موجود را نجات دهند؛ باید پرسید آیا مبنای اشتغال‌سازی فقط صدور پروانه است؛ باید به تولید‌کنندگان هم توجه جدی شود چرا که تولید‌کننده قزل‌آلا به دلیل دمای آب نمی‌تواند ماهی تیلاپیا تولید کند.

از طرفی مسئولان در توجیه عملکرد خود برای تولید می‌گویند که ذائقه تیلاپیا‌خور، تیلاپیا است و ذائقه قزل‌آلا‌خور نیز قزل‌آلا است! اما باید در پاسخ آنها تاکید کرد که پس چرا ما به عنوان تولید‌کننده نمی‌توانیم ماهی قزل‌آلا را بفروش برسانیم اما تیلاپیای آلوده و فاقد ارزش غذایی به فروش می‌رسد!

یکی دیگر از اشکالات و مسائل بسیار تاسف‌بار به صحبتهای متولیان شیلات در عرصه تولید باز می‌گردد؛ آنها با افتخار می‌گویند که ایران رتبه نخست تولید در آبهای شیرین را کسب کرده در صورتی که تمامی کشورهای دنیا این موضوع را جزو افتخارات نمی‌دانند بلکه این رویه یکی از فجایع در تولید محسوب می‌شود.

شیلات با این سیاست و با دست خود، تمام آبهای شیرین کشور را آلوده کرده‌ و تحویل مردم داده؛ چرا ما منابع آبی خود را آلوده می‌کنیم و محیط زیست را به سمت آلودگی می‌کشانیم؛ با این رفتارها در تولید با آبهای شیرین با شیوه تولید فعلی و بی‌بهره از تکنولوژی و بدون بهره‌وری به‌طور حتم  امنیت آبی خود را از بین خواهیم برد.

چرا نمی‌توانیم صادرات ماهی‌ها را انجام دهیم و چرا این مردم باید تیلاپیا مصرف کنند؟ باید مسئولان ذیربط در حوزه شیلات به این مسائل پاسخ دهند.

آقای فلاح: در حوزه مجوزها نیز باید دقت شود، هر داوطلبی که برای مجوز مراجعه می‌کند به او بابت 50 لیتر آب 10 تُن مجوز می‌دهند! در حالی که اعطای مجوزهای خرد، سیاستی غلط است.

آقای فرهی: وقتی در کشوری مانند آلمان با 15 لیتر آب 600 تُن قز‌ل‌آلا تولید ‌می‌کنند، پس این کار شدنی است؛ عملکرد شیلات در بهره‌وری باید مورد بررسی قرار گیرد و نفر اول شدن تولید در آبهای شیرین با رویه غلط فعلی، خیانت است.

تسنیم: وقتی در آبهای شیرین مجوز پرورش ماهی داده می‌شود، این کار چه عواقب زیست محیطی به دنبال دارد؟

خانم ندوشن: با این مجوز، مستقیماً آب را آلوده می‌کنیم؛ برخی بیماری‌ها و آلودگی‌ها از طریق این آب به کارگاههای دیگر منتقل می‌شود و به طور حتم  زیستمندان اکوسیستم هم از بین می‌روند.

آقای قربانی: حتی آنتی‌بیوتیک‌هایی که به ماهی داده می‌شود هم مشکل‌ساز خواهد بود و باکتری‌ها در آب رشد می‌کنند که این کار باعث بروز مسائل برای ماهی‌های بومی هم می‌شود.

استفاده از آنتی بیوتیک‌ها در پرورش ماهی‌ در دنیا ممنوع است

در دنیا استفاده از آنتی بیوتیک‌ها ممنوع شده یعنی در کشورهای مختلف آنتی‌بیوتیک اختصاصی برای ماهی نداریم؛ متاسفانه ما بزرگترین مصرف‌کننده آنتی بیوتیک در پرورش ماهی هستیم که عوارض زیادی به‌دنبال دارد؛ در دنیا مواد ضد عفونی و آنتی بیوتیک را حذف کرده‌اند اما این امر  در ایران متفاوت است و باید در این رابطه توجه جدی صورت گیرد.

پایان بخش سوم …